Ik ben Dianne Wensink en in 1992 geboren in Loozen. Na wat jaren uit huis te zijn geweest, woon ik inmiddels weer in het ouderlijk huis in Loozen. 

Mijn ouders hadden altijd een paar Haflingers waar zo nu en dan een veulen mee gefokt werd. Mn moeder reed recreatief en mn vader mende zo nu en dan. Van huis uit groeide ik dus op met paarden en ontwikkelde ook mijn passie daarvoor. Alleen er op rijden als klein meisje, durfde ik nog niet. Toen ik een jaar of 8 was, heb ik dan toch de stap gezet en sindsdien was ik om. Op mn 12e heb ik met diezelfde Haflinger ook mn koetsiersbewijs gehaald, in de basis ben ik dus vrij breed ontwikkeld. Mijn 2 oudere broers reden destijds ook, er werd een nrps-pony bij gekocht. Met Sasjha, de Haflinger, had ik wat Bixies gereden en mijn competitiedrag werd groter. Toen mijn broers 1 voor 1 stopten met rijden, ben ik overgestapt op Aline, de nrps-pony. Doordat we allebei een heethoofd waren, klikte het niet meteen. Maar we groeiden naar elkaar toe en bereikten de M2-dressuur, M-springen en waren ook B-sgw gestart. 

Destijds gingen we jaarlijks met de rijvereniging naar de Zwolse Paardendagen, daar maakte ik voor het eerst kennis met het hoogste dressuurniveau en kür op muziek. Ik zag paarden samen met hun ruiters als vanzelf "dansen" op muziek. Toen wist ik: Dat wil ik ook! Sindsdien ben ik mij meer gaan richten op dressuur.

Intussen hadden mn ouders ook aan een opvolger gedacht, het werd een bonte nakomeling van Samber. Als veulen gekocht zodat we alvast een band konden opbouwen. Met hem bereikte ik het ZZ-licht en starten we voor de afwisseling ook B springen en sgw. Helaas overleed hij op 11-jarige leeftijd aan nierfalen. 

In m'n tienerjaren reed ik eigenlijk alles wat mij aangeboden werd. Ik werkte bij manege De Hullen waar ik pony's zadelmak maakte en opleide. Daarnaast wisten veel particulieren en handelaren me te vinden voor het zadelmak maken of doorrijden van hun pony's/paarden.  

Destijds was ik met m'n bonte paard een aparte verschijning in de dressuurring en had ik vaak te maken met grote juryverschillen. Mede daardoor besloot ik me aan te melden voor de jurycursus B/L, die ik in 2014 behaalde. Mijn ervaring was namelijk dat ik niet altijd objectief beoordeeld werd, omdat m'n bonte paard niet in het ideaalbeeld paste van een dressuurpaard, net zoals destijds koudbloeden of andere rassen. In plaats van er over klagen, besloot ik zelf te leren jureren. Iets wat ik nog steeds met veel plezier doe. In de loop der jaren heb ik meerdere cursussen gevolgd en jureer ik t/m de ZZ-licht. Ik probeer zoveel mogelijk bij te dragen aan een objectieve beoordeling, tips te geven waar ruiters wat mee kunnen, en wat terug te doen voor de paardensport.

Maar ik merkte dat ik de ruiters in de ring vaak maar beperkt kan helpen op rijtechnisch vlak. Dus besloot ik de instructeursopleiding te volgen. In 2013 behaalde ik de vooropleiding en inmiddels heb ik ook mn ORUN-3 diploma. Door les te geven kan ik ruiters helpen de oorzaak van hun rijtechnische problemen op te lossen. 

Les geven is dankbaar werk, ik geniet er van als ik combinaties vooruit kan helpen in hun doelen. Of het een ruiter is die leert een vliegende wissel te rijden, of een beginner die voor het eerst zelf los door de rijbaan draaft. Van beiden krijg ik energie en nog meer motivatie om meer ruiters de passie van paardrijden te geven. 

In 2013 kocht ik de 1-jarige Hyperion, waarmee ik inmiddels Lichte Tour Inter I mee rij. In de jaren daarna kocht ik meerdere jaren op rij veulens om uiteindelijk op te leiden en fokte er zelf één. Omdat ik geloof in een duurzame opleiding van het paard, aangepast op het individuele paard zelf, in plaats van zo snel en zo vroeg mogelijk pieken, ontstond het idee om zelf veulens te kopen om op te leiden voor uiteindelijke verkoop. Door het paard als veulen te kopen, ken je de hele historie en heb je een blanco vel om in te vullen. Elk paard krijgt de tijd om zich op haar eigen tempo te ontwikkelen. Doordat ik dit op kleine schaal doe, krijgt elk paard de volle en volledige aandacht die het verdient en nodig heeft. Met als doel dat in de toekomst een nieuwe ruiter nog jaren plezier kan beleven aan een vrolijk en gezond paard. 

Daarnaast is het ook mogelijk om jouw paard in training te brengen. Dit kan voor enkele keren zijn of voor een langere periode. Een jong paard die meer bevestigd moet worden of een rijtechnisch probleem waar je zelf niet uit komt. Afhankelijk van jouw wensen stellen we een plan op, passend bij jouw paard.

Omdat dit alles inmiddels iets meer dan een "hobby" is, heb ik 1 maart 2026 m'n bedrijf "Stal DWD" opgericht, waarbij DWD staat voor Dianne Wensink Dressuur. Ik geloof dat op de langere termijn individuele begeleiding en ontwikkeling bijdraagt aan een duurzame paardensport en ik sta klaar om daarmee samen met jou aan de slag te gaan!